Stratosferyczny zachód słońca
Dnia 28 czerwca 2024 br. roku odbyła się misja stratosferyczna, której celem było przetestowanie nowych kamer i sfilmowanie zachodu słońca ze stratosfery. Misja wystartowała z Sobótki w Polsce o godzinie 20:17 czasu lokalnego. Balon pękł o godzinie 22:37 nad Nasławicami na wysokości 36 km i wylądował o 23:44 gdzieś pomiędzy Kalinową a Oleśnicą Małą, w pobliżu autostrady A4.
Trasa lotu była jak zilustrowano poniżej.
Misja odbyła się pod kierownictwem Włodzimierza Tarnowskiego.
Zachód słońca
Zachód słońca obserwowano aż do 25 km wysokości sondy. Odległość do horyzontu na tej wysokości wynosi ok. 570 km – mniej więcej, więc można powiedzieć, że końcową fazę zachodu słońca zaobserwowano gdzieś pomiędzy Hamburgiem a Rostockiem.
Poniższe zdjęcia przedstawiają kolejne fazy zachodu słońca.
Wysokość: 6,5 km
Wysokość: 9,5 km
Wysokość: 13,5 km
Wysokość: 18 km
Wysokość: 19 km
Wysokość: 24 km
Wysokość: 25,5 km
Wysokość: 26 km
Wysokość: 33 km
Wysokość: 35,5 km
Wysokość: 36 km
Film
Poniższy film przedstawia wszystkie fazy lotu, od startu, przez wznoszenie i poszczególne stany zachodu słońca, pęknięcie balonu, aż do lądowania i wreszcie podjęcia sondy przez grupę poszukiwawczą.
Proszę zwrócić uwagę na kilka zjawisk:
- cień jaki rzuca Ziemia na atmosferę
- słońce świecące spod chmur ku górze
- burze i błyskawice pod sondą (tuż przed pęknięciem balonu)
- niezwykle rozrzedzone chmury powyżej 36 km
Dzięki wznoszącemu się lotowi w kierunku stratosfery zachód słońca mógł zostać zarejestrowany ok. 40 minut dłużej niż na ziemi w tym samym czasie.
Zapraszam do obejrzenia filmu: https://youtu.be/yia-1Y0MDpU